บทที่460จะเกิดสงครามแล้ว

หลังจากที่หลินซีนเยียนพูดสิ่งเหล่านั้นออกมาทำให้นางรู้สึกว่าการตายของเซียวฝานเกี่ยวข้องการโม่จือเฟิงนี่เป็นความจริงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงนี่คือความผิดของโม่จือเฟิงแต่ว่า…เขาทำเพื่อนางจึงได้ทำผิดเช่นนั้นนางกฌต้องรับผิดชอบเช่นกัน”

นางควรเกลียดโม่จื่อเฟิงแต่ว่าส่วนลึกใน

บทที่461ความผิดปกติ

“ประเทศหนานเยว่และประเทศเป่ยหมิงจะสู้กัน？”หลินซีนเยียนพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจประเทศเป่ยหมิงและหนานเยว่อาจจะมีปัญหาตรงชายแดนเล็กน้อยแต่ไม่เคยมีปัญหาใหญ่อะไรเมื่อตอนโม่จื่อเฟิงเป็นแม่ทัพได้ลงนามยุติสงครามขอเพียงโม่จื่อเฟิงยังดำรงตำแหน่งอยู่ประเทศเป่ยหมิงไม่กล้าเคลื่อนไหวแน่เว้นแ

บทที่462ล้วนเป็นจิ้งจอกเฒ่า

“แม่นางหลินก็กลับมาแล้วเหรอมาดูเร็วว่าเจ้ายังต้องการอะไรขาดเหลืออะไรก็บอกข้าจะได้ให้คนไปซื้อมาให้”หรงเย่เห็นหลินซีนเยียนเดินเข้ามาก็รีบเรียกเข้าไปดูทันที

เขากำลังจัดเก็บสิ่งของหลินซีนเยียนเดินเข้าไปใกล้แล้วมองแวบเดียบเท่านั้นจากนั้นก็ยิ้มแล้วส่ายหัว“ของที่ประมุ