บทที่459โม่จื่อเฟิงที่ไม่มีใครรับรู้

ดูเหมือนว่านางได้คิดไว้แล้วว่าหรงเย่ต้องถามนางเช่นนี้นางจึงไม่ได้แสดงท่าทีพิรุธอะไรในทางกลับกันนางได้เตรียมคำตอบไว้แล้วจึงตอบกลับไปว่า“พานางไปเป็นเรื่องธรรมดาในเมื่อนางเคยเดินทางไปที่กำเนิดเกิงจีนพร้อมกับโม่จือเฟิงมาแล้วทางเปิดปิดในนั้นนางก็เคยผ่านมาแล้วอีกอ

บทที่460จะเกิดสงครามแล้ว

หลังจากที่หลินซีนเยียนพูดสิ่งเหล่านั้นออกมาทำให้นางรู้สึกว่าการตายของเซียวฝานเกี่ยวข้องการโม่จือเฟิงนี่เป็นความจริงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงนี่คือความผิดของโม่จือเฟิงแต่ว่า…เขาทำเพื่อนางจึงได้ทำผิดเช่นนั้นนางกฌต้องรับผิดชอบเช่นกัน”

นางควรเกลียดโม่จื่อเฟิงแต่ว่าส่วนลึกใน

บทที่461ความผิดปกติ

“ประเทศหนานเยว่และประเทศเป่ยหมิงจะสู้กัน？”หลินซีนเยียนพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจประเทศเป่ยหมิงและหนานเยว่อาจจะมีปัญหาตรงชายแดนเล็กน้อยแต่ไม่เคยมีปัญหาใหญ่อะไรเมื่อตอนโม่จื่อเฟิงเป็นแม่ทัพได้ลงนามยุติสงครามขอเพียงโม่จื่อเฟิงยังดำรงตำแหน่งอยู่ประเทศเป่ยหมิงไม่กล้าเคลื่อนไหวแน่เว้นแ