บทที่442 ก็แค่หลอกเจ้า

โม่จื่อเฟิงเคร่งขรึม เนิ่นนานก็ไม่ได้เอ่ยคำอีก

หนีหว่านเองก็ไม่ส่งเสียง ทำเพียงแต่งกายให้ตนเองอย่างเงียบเชียบ

เวลา ไหลผ่านไประหว่างสองคน แต่ใครกลับไม่ได้ทำลายความเงียบเช่นนี้ลง

หลังจากรู้ว่าครั่งชั่วยามแล้ว ขบวนขันหมากก็มาถึง ถึงจะว่าขบวนขันหมาก อันที่จร

บทที่443 ตายอย่างทารุณ

หรงอวี๋นแต่งกายหมดจด ใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบบนหลังมือของหนีหว่าน กล่าวตะเบ็งเสียงเย็น “ผู้หญิงที่ข้าหรงอวี๋นเคยนอนด้วย ในใจยังรำพันถึงชายอื่นอยู่จะเป็นไปได้อย่างไรกัน หลังจากที่เจ้าขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว ข้าได้วางแผนให้คนพาโม่จื่อเฟิงไปบึงยะเยือกแล้ว”

“อะไร?” หนีหว่านแตกต

บทที่444 เขาปลอดภัยดี

ข้าราชการทุกคนยกจอกเหล้าขึ้นตามๆ กัน ส่วนใหญ่จะมีสีหน้าอึดอัดไม่กล้าเสไปมองหน้าของอี้เซิงที่ประทับอยู่ตำแหน่งหลัก ทว่านอกเหนือความคาดหมายของฝูงชน อี้เซิงกลับไม่ได้บันดาลโทสะ อีกทั้งสีหน้าตั้งแต่ต้นจนจบก็เปื้อนรอยยิ้มอ่อนๆ เอาไว้

เห็นเพียงแต่อี้เซิงเองก็ยกจอกสุราขึ้นด