บทที่441 งานวิวาห์ของหนีหว่าน

นึกถึงโม่จื่อเฟิง สามารถมีชีวิตรอดในความไม่ลงรอยของตระกูลขุนนางเร้นลับเหล่านี้ อีกทั้งยังพัฒนากองกำลังของตนเองออกมา เขามีความไม่ง่ายดายมากมายเพียงใดกัน

หลินซีนเยียนทอดถอนใจแผ่วเบา มักจะคิดถึงโม่จื่อเฟิงขณะที่ไม่ตั้งใจเสมอ ทำให้หัวใจของนาง อดรวดร้าวเป็นระลอกไม่ไ

บทที่442 ก็แค่หลอกเจ้า

โม่จื่อเฟิงเคร่งขรึม เนิ่นนานก็ไม่ได้เอ่ยคำอีก

หนีหว่านเองก็ไม่ส่งเสียง ทำเพียงแต่งกายให้ตนเองอย่างเงียบเชียบ

เวลา ไหลผ่านไประหว่างสองคน แต่ใครกลับไม่ได้ทำลายความเงียบเช่นนี้ลง

หลังจากรู้ว่าครั่งชั่วยามแล้ว ขบวนขันหมากก็มาถึง ถึงจะว่าขบวนขันหมาก อันที่จร

บทที่443 ตายอย่างทารุณ

หรงอวี๋นแต่งกายหมดจด ใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบบนหลังมือของหนีหว่าน กล่าวตะเบ็งเสียงเย็น “ผู้หญิงที่ข้าหรงอวี๋นเคยนอนด้วย ในใจยังรำพันถึงชายอื่นอยู่จะเป็นไปได้อย่างไรกัน หลังจากที่เจ้าขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว ข้าได้วางแผนให้คนพาโม่จื่อเฟิงไปบึงยะเยือกแล้ว”

“อะไร?” หนีหว่านแตกต