บทที่ 387 ความตายมาเยือนอย่างกะทันหัน

ความตาย มักจะมาเยือนอย่างกะทันหันในบทที่เหล่ามนุษย์คิดว่ายังอีกยาวไกล

หลินซีนเยียนคิดไม่ถึง เซียวฝานจะตายไปอย่างสงบเช่นนี้ สีหน้าของเขาช่างสงบยิ่ง เสมือนกับวินาทีสุดท้ายเขาก็ไม่ได้เสียใจภายหลังแม้สักนิด

หากไม่ใช่ว่าโลหิตสดและร่างไร้วิญญาณของเขาอ

บทที่ 388 เขาจากไปแล้ว

หญิงชราพยุงหลินซีนเยียนขึ้นมา หลินซีนเยียนกัดกรามเอ่ยกับหญิงชรา “ท่านยาย รบกวนท่านประคองข้าถึงหน้าประตูดูสักหน่อยเถิด ข้ามาด้วยกันกับศิษย์พี่ของข้า เขาไม่อาจสาบสูญกะทันหันได้!”

“อัยยะ เจ้าเด็กน้อยคนนี้ ยังไม่เชื่อคำยายแก่อย่างข้าอีกหรือ ข้าแก่จนอายุปูนนี้แล้ว ไม่อาจ

บทที่ 389 แดนเหนือเมืองชวน

ฉับพลันได้ยินข่าวคราวของ “อี้เซิง” จากปากของหญิงชรา หลินซีนเยียนยังไม่ทันจะได้เรียกสติกลับมา นางคิดว่าตนหูเฝื่อนแล้ว ก่อนถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง “ท่านกำลังพูดถึงหลินอี้เซิง?”

“ใช่สิ เด็กอายุสิบกว่าปี แต่รู้จักความเสียแล้ว” บทที่หญิงชรากล่าวถึงหลินอี้เซิงกลางดว