บทที่ 383 การบาดเจ็บที่สาสมทั้งสองฝ่าย

โม่จื่อเฟิงเคร่งขรึม ไม่ได้เอ่ยคำ นานแสนนาน เขาทำเพียงหันหน้าไปทอดมองยังทิศทางข้างนอกหน้าต่าง นอกบานหน้าต่าง วันนี้เป็นวันที่แสงแดดจ้า ทิวาทอตกกระทบบนกิ่งไม้ ราวกับถูกกิ่งก้านต้นไม้ปรับเปลี่ยนเป็นเส้นเรียวเล็กแห่งสีสัน ภายในโลกแห่งลำเส้นเรียวเล็ก ฝุ่นละออ

บทที่ 384 ความเผด็จการอันไม่อาจพยากรณ์ได้

เซียวฝานนึกไม่ถึงว่านางจะเข้ามาแบบกะทันหัน การแสดงออกทางสีหน้าค่อนข้างอึดอัดใจ ราวกับไม่เต็มใจให้ฉากอันอเนจอนาถเช่นนี้ของตนเองถูกนางพบเข้า เพียงแต่ หลินซีนเยียนไม่ได้ให้เวลาเขาตอบสนอง ก็ได้ทรุดฮวบร้องรำพันเป็นที่เรียบร้อย นี่ทำให้ชั่วขณะนั้นเขาลืมเลือนค

บทที่ 385 เข้าใจผิดหรือว่าเอาใจใส่มากเกินไป

แขยง สองคำนี้ เสมือนคมมีดเล่มหนึ่งกรีดแทงขั้วหัวใจของหลินซีนเยียนอย่างทารุณกรรม รวดร้าวจนนางเกือบจะสูดลมหายใจเข้าไม่ได้

นางถอยหลังอย่างซวนเซ มีความรู้สึกบางอย่างที่ไม่กล้าเฝ้ารออยู่ที่นี่อีกต่อไป ย่างก้าวของนางงุ่นง่าน บทที่โซซักโซเซนั้นก็ร่วงล