บทที่ 382 อาการน้ำท่วมปาก

“ร้องไห้ง่ายดายเพียงนี้เชียว” โม่จื่อเฟิงพลันถอนหายใจยาว และกล่าว “ข้าไร้เรี่ยวแรงยกมือขึ้นเช็ดหยาดน้ำตาแทนเจ้า อย่าร้องเลย ต่อให้เจ้าเป็นผีสาว ข้าเองก็ไม่อาจปล่อยเจ้าไปได้หรอก ไม่ใช่ว่าเป็นวิญญาณที่มาจากโลกอีกใบหรือ ข้าสังหารคนนับครั้งไม่ถ้วน จากในมือของข้าไม่รู้ว่ากล

บทที่ 383 การบาดเจ็บที่สาสมทั้งสองฝ่าย

โม่จื่อเฟิงเคร่งขรึม ไม่ได้เอ่ยคำ นานแสนนาน เขาทำเพียงหันหน้าไปทอดมองยังทิศทางข้างนอกหน้าต่าง นอกบานหน้าต่าง วันนี้เป็นวันที่แสงแดดจ้า ทิวาทอตกกระทบบนกิ่งไม้ ราวกับถูกกิ่งก้านต้นไม้ปรับเปลี่ยนเป็นเส้นเรียวเล็กแห่งสีสัน ภายในโลกแห่งลำเส้นเรียวเล็ก ฝุ่นละออ

บทที่ 384 ความเผด็จการอันไม่อาจพยากรณ์ได้

เซียวฝานนึกไม่ถึงว่านางจะเข้ามาแบบกะทันหัน การแสดงออกทางสีหน้าค่อนข้างอึดอัดใจ ราวกับไม่เต็มใจให้ฉากอันอเนจอนาถเช่นนี้ของตนเองถูกนางพบเข้า เพียงแต่ หลินซีนเยียนไม่ได้ให้เวลาเขาตอบสนอง ก็ได้ทรุดฮวบร้องรำพันเป็นที่เรียบร้อย นี่ทำให้ชั่วขณะนั้นเขาลืมเลือนค