บทที่357พระชายา

มองการตอบสนองของนางเซียวฝานยิ่งมั่นใจในการทายของตัวเองมากยิ่งขึ้น“ดูเหมือนว่าข้าจะทายถูกแล้วข้ามีชีวิตอีกไม่มากแล้วสินะ”

หลินซีนเยียนพยักหน้าเสียงสั่นๆตอนแรกจะพูดว่าท่านไม่ตายหรอกเท่าจะต้องอายุยืนร้อยปีแต่ทว่ามันติดอยู่ที่ปากแต่กลับพูดไม่ออก

“น่าเท่าไรแล้ว”เซียวฝานยั

บทที่358คำขอร้องของศิษย์พี่

หลี่ห่ายเองก็ไม่อยากจะเชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นยืนตาปริบๆมองทหารมากมายที่ลงจากม้ามาคารวะหลินซีนเยียน

ในตาของหลินซีนเยียนได้มองไปที่ท่าทีของหลี่วี๋นซ่านกับหลี่ห่ายแต่ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มโม่จื่อเฟิงเองดูเหมือนจะไม่เสียเปรียบคงจะใช้ช่วงเวลาที่สำคัญเข้าโจมตีศัตรู

บทที่359พบโม่จื่อเฟิง

ใช่แล้วเขาคือศิษย์พี่ของนางไงคนที่นางเลือกให้เป็นญาติแท้ๆจะมีเกิดความรู้สึกดีๆแบบนี้ได้อย่างไรหละ

หลินซีนเยียนตกใจจริงๆนางเกรงใจเซียวฝานและอู๋เฮาแต่ทว่านางสามารถแยกแยะออกได้ว่านางรู้สึกกับพวกเขาก็แค่ความรู้สึกแบบญาติพี่น้องหาใช่แบบคนรักไม่

แต่ทว่านางนึกไม่ถึงว่