บทที่356แก้แค้นลบล้างความเจ็บปวด

น่าเสียดายที่เสียงขอร้องไว้ชีวิตของพวกเขากลับไม่เข้าหูของหลินซีนเยียนไม่แม้แต่จะส่งผลกระทบต่อจิตใจของนางแต่กลับยิ่งทำให้นางจดจำความไร้ยางอายของพวกเขายิ่งพวกเขาไร้ยางอายมากเท่าไรนางยิ่งนึกถึงเรื่องที่พวกเขาได้ทำต่อเซียวฝาน

นางใช้วิธีเดิมอีกครั้งหยิบก้อนหินท

บทที่357พระชายา

มองการตอบสนองของนางเซียวฝานยิ่งมั่นใจในการทายของตัวเองมากยิ่งขึ้น“ดูเหมือนว่าข้าจะทายถูกแล้วข้ามีชีวิตอีกไม่มากแล้วสินะ”

หลินซีนเยียนพยักหน้าเสียงสั่นๆตอนแรกจะพูดว่าท่านไม่ตายหรอกเท่าจะต้องอายุยืนร้อยปีแต่ทว่ามันติดอยู่ที่ปากแต่กลับพูดไม่ออก

“น่าเท่าไรแล้ว”เซียวฝานยั

บทที่358คำขอร้องของศิษย์พี่

หลี่ห่ายเองก็ไม่อยากจะเชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นยืนตาปริบๆมองทหารมากมายที่ลงจากม้ามาคารวะหลินซีนเยียน

ในตาของหลินซีนเยียนได้มองไปที่ท่าทีของหลี่วี๋นซ่านกับหลี่ห่ายแต่ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มโม่จื่อเฟิงเองดูเหมือนจะไม่เสียเปรียบคงจะใช้ช่วงเวลาที่สำคัญเข้าโจมตีศัตรู