บทที่339โอเอซิสกลางทะเลทราย

หนีหว่านแบะปากทำหน้าไม่พอใจ“นายท่านให้คิดถึงแต่เจ้าเช่นนี้ทำไมแค่จดหมายสักฉบับเจ้าไม่คิดที่จะส่งกลับให้เขาบ้าง?”

“เอ่อ......”หลินซีนเยียนชักมุมปากยิ้มฝืนหลังจากนั้นเอียงคอครุ่นคิดพยายามใช้ความคิดผู้หญิงสมัยใหม่ไตร่ตรองความคิดผู้ชายที่คิดแต่เรื่องใต้เตียง

บทที่340น้องสาวตัวน้อยและพี่ชายที่ชอบ

เดินทะลุระเบียงยาวที่สร้างจากไม้ไผ่คนเดินตามมาถึงห้องรับแขกในเรือนไม้ไผ่แล้วเพราะว่าโครงสร้างของต้นไผ่ห้องรับแขกไม่ใหญ่เท่าเรือนทั่วๆไปสองฟากมีเก้าอี้สานไม้ไผ่เกือบสิบตัวตรงกลางมีกระถางธูปสำริดในไม้จันทน์ในกระถางธูปสีสดงดงามควันขาวลอยโชยขึ้นมาทำให้คนรู้สึกร

บทที่341ยั่วยุ

ยิ่งหลี่ฉวนเอ๋อพูดหน้าหลี่อวี๋นซ่านยิ่งอึดอัดสุดท้ายสลัดมือหลี่ฉวนเอ๋อค่อยๆตะเบ็งเสียงใส่“ฉวนเอ๋อ!ระวังคำพูดหน่อย!”

เห็นเขาโกรธในดวงตาหลี่ฉวนเอ๋อรู้สึกน้อยใจเบ้าตาก็เริ่มแดงทันทีนางกลับไปมองทางพ่อแม่ตัวเองให้ช่วยนางหลี่ห่ายกระแอมเบาๆถึงจะพูด“เอาล่ะหยุดพูดเรื่องนี้ก่อนจวนจะถ