บทที่329ถูกความอิจฉาริษยาบังตา

ในใจรู้สึกเป็นกังวลเซียวฝานดังนั้นดเมื่อหลินซีนเยียนจึงก้าวเท้าอย่างรวดเร็วจนมาถึงหน้าประตูห้องของเซียวฝานกำลังจะเข้าไปไม่รู้ว่าหลี่อวิ๋นซ่านโผล่มาจากไหนมาจับไหล่ของนางไว้แล้วพูดเสียงต่ำ：“เจ้ากังวลอะไร!”

หลินซีนเยียนตกใจจนลืมปัดมือของเขาออก“จะไม่ให้ข้ากังวลไ

บทที่330แอบหดหู่

ก็ไม่รู้ว่าเส้นเอ็นของข้าไม่ดีหรือเมื่อเห็นท่าทางของหลินซีนเยียนทั้งกังวลและคุ่นเขืองทันใดนั้นใจของเขาก็กระตุ้นแล้วเปิดปากพูดออกไปแม้แต่ตนเองบางครั้งยังไม่เชื่อ“ได้ให้นางอยู่ต่อ”

“หลี่อวิ๋นซ่าน!”หลินซีนเยียนโกรธขีดสก็เรียกชื่อเขาต่อหน้าทุกคนทั้งชื่อทั้งแซ่

หลี่อวิ๋น

บทที่331หลี่จ้งจ้าวคนแปลก

คนในขบวนลงจากรถม้าบางลงจากหลังม้าบางในพริบตาคนนับสิบก็มายืนเรียงกันเป็นระเบียบเรียบร้อยตรงหน้าบ้าน

หลินลินซีนเยียนเดิมคิดจะเป็นทางเซียวฝานแต่เมื่อนางขยับตัวก็ถูกหลี่อวิ๋นซ่านกดไหล่เอาไว้“เขามีภรรยาค่อยปรนนิบัติแล้วไม่ต้องการเจ้า”

กัดปากล่างด้วยสายตาไม่พอใจแ