บทที่316มีคนตายอีกแล้ว

หลี่อวิ๋นซ่านสีหน้าเปลี่ยนเป็นความงงงวยมองย้อนกลับไปบนเตียงที่มีคนนอนหลับสบายใจความสงสัยเกิดจากจิตใต้สำนึกขาก้าวไปข้างๆเตียงด้วยที่ยังไม่รู้สึกตัว.

เขายืนข้างๆเตียงแล้วจ้องมองที่หลินซีนเยียนสักพักจากนั้นก็ยื่นมือไปสัมผัสที่หลังหูของนางเพียงเสี้ยววินาทีสีหน้าก็เปลี่ย

บทที่317ฆาตกร

นั่นคือหีบใบหนึ่งที่มีความกว้าง3นิ้วเนื้อไม้สีดำขอบของหีบมีเลือดติดอยู่เล็กน้อยคาบเลือดแห้งแล้วทิ้งรอยนิ้วมือไว้5นิ้ว。

นางขมวดคิ้วแน่นจ้องมองแม่กุญแจบนหีบนั้นแม่กุญแจชนิดนี้มีความคล้ายคลึงกับแม่กุญแจหลู่ปันจำเป็นต้องใช้ทักษะอันชาญฉลาดในการเปิดช่างฝีมือธรรมดาทั่วไปต่อให้ใช้ทั

บทที่318พูดตามลำพัง

สายตาของหลี่อวิ๋นซ่านเหมือนมีดที่ปักบนใบหน้าของหัวหน้าโรงงานชั่วครู่หนึ่งหัวหน้าโรงงานรู้สึกเหมือนตายแล้วจริงๆ

มีแต่หัวหน้าโรงงานเท่านั้นที่กลัวแต่หลินซีนเยียนไม่กลัวให้เหล่าหลิวช่วยลากหีบหันหลังแล้วจากไปยังไม่ลืมที่จะขอบคุณหัวหน้าโรงงาน

หลี่อวิ๋นซ่านอยากจะรั้งไว