บทที่315เครื่องเทศเทียนหลัว

หลินซีนเยียนเช็ดน้ำตารีบเร่งไปยันหน้าลานเพิ่งเดินถึงก็มีผู้เฒ่าหนวดเคราสีขาวทำหน้าเย็นชาด่าขึ้นมา“ไปห้องน้ำแค่นี้ทำไมนานตกเข้าไปในโถ้หรือไงกันเร่งเข้าไปทำความสะอาดให้เรียบร้อยเหม็นจะตายอยู่แล้ว！”

“ขอรับข้าน้อยไปเดี่ยวนี้เลย”หลินซีนเยียนกัดฟันกรอดมันไม่ง่ายเลยที

บทที่316มีคนตายอีกแล้ว

หลี่อวิ๋นซ่านสีหน้าเปลี่ยนเป็นความงงงวยมองย้อนกลับไปบนเตียงที่มีคนนอนหลับสบายใจความสงสัยเกิดจากจิตใต้สำนึกขาก้าวไปข้างๆเตียงด้วยที่ยังไม่รู้สึกตัว.

เขายืนข้างๆเตียงแล้วจ้องมองที่หลินซีนเยียนสักพักจากนั้นก็ยื่นมือไปสัมผัสที่หลังหูของนางเพียงเสี้ยววินาทีสีหน้าก็เปลี่ย

บทที่317ฆาตกร

นั่นคือหีบใบหนึ่งที่มีความกว้าง3นิ้วเนื้อไม้สีดำขอบของหีบมีเลือดติดอยู่เล็กน้อยคาบเลือดแห้งแล้วทิ้งรอยนิ้วมือไว้5นิ้ว。

นางขมวดคิ้วแน่นจ้องมองแม่กุญแจบนหีบนั้นแม่กุญแจชนิดนี้มีความคล้ายคลึงกับแม่กุญแจหลู่ปันจำเป็นต้องใช้ทักษะอันชาญฉลาดในการเปิดช่างฝีมือธรรมดาทั่วไปต่อให้ใช้ทั