บทที่ 310 พบท่านหมอโจวอีกครั้ง

หลินซินเยียนตกลงรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะภายในใจของนางคิดถึงเซียวฝานอยู่ตลอดเวลา การได้รับปากชายชราจะสามารถมาเยี่ยมเขาได้ทุกวัน สำหรับนางนั้นเป็นเรื่องที่หาไม่ได้อีกแล้ว

นางคิดว่านางคงจะฝืนทนต่อไปไม่ไหว หลังจากที่ได้เห็นเซียวฝานเป็นเช่นนี้ นางมีความพยายามอย่าง

บทที่ 311 ป่วยทางจิต

หมอโจววางพู่กันด้วยด้วยความสุภาพ บางทีเขาอาจจะกำลังหัวเราะอยู่ แต่ใบหน้าของเขาถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเผยอารมณ์ออกมาแบบใดก็ไม่น่าเจริญตาทั้งสิ้น

เมื่อได้ทำการสื่อสารกับหมอโจว หลินซินเยียนและเหล่ารู้ก็ได้ทราบว่า ขาที่ได้รับบาดเจ็บของเขาไม่ได้ถูกไฟคลอก แต่เพื่อช่วย

บทที่ 312 ลงมือตระกูลเซียว

หมอโจวพยักศีรษะแล้วยังถอนหายใจเขียนตอบว่า “โรคที่เกิดจากจิตใจรักษายากที่สุด”

ดวงตาของหลินซินเยียนแสบรื้น แต่ท้ายที่สุดแล้วนางยังคงทนไหว “ท่านโจว ยากที่จะรักษาแต่ไม่ใช่ว่าจะไร้หนทางรักษาถูกต้องหรือไม่? สหายของข้าเคยเป็นคนดี ดีมากๆ สำหรับข้าแล้วเขาสำคัญอย่างยิ่งยว