บทที่ 309 ความเต็มใจ

บิดางั้นหรือ!

หลินซินเยียนรู้สึกว่ามันน่าตลกสิ้นดี ทั้งเซียวฝานและอู๋อี้ต่างก็เป็นเด็กกำพร้า แล้วบิดานั่นมาจากไหนกันเล่า! หากนี่เป็นพ่อในนาม แปดส่วนนั้นน่าจะเป็นคนที่อวิ๋นเทียนสี่ส่งมาควบคุมเซียวฝานโดยเฉพาะ!

นวงรวบหมัดแน่นเนื่องจากความโกรธจนตัวสั่น สายตาอันเย็นเย

บทที่ 310 พบท่านหมอโจวอีกครั้ง

หลินซินเยียนตกลงรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะภายในใจของนางคิดถึงเซียวฝานอยู่ตลอดเวลา การได้รับปากชายชราจะสามารถมาเยี่ยมเขาได้ทุกวัน สำหรับนางนั้นเป็นเรื่องที่หาไม่ได้อีกแล้ว

นางคิดว่านางคงจะฝืนทนต่อไปไม่ไหว หลังจากที่ได้เห็นเซียวฝานเป็นเช่นนี้ นางมีความพยายามอย่าง

บทที่ 311 ป่วยทางจิต

หมอโจววางพู่กันด้วยด้วยความสุภาพ บางทีเขาอาจจะกำลังหัวเราะอยู่ แต่ใบหน้าของเขาถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเผยอารมณ์ออกมาแบบใดก็ไม่น่าเจริญตาทั้งสิ้น

เมื่อได้ทำการสื่อสารกับหมอโจว หลินซินเยียนและเหล่ารู้ก็ได้ทราบว่า ขาที่ได้รับบาดเจ็บของเขาไม่ได้ถูกไฟคลอก แต่เพื่อช่วย