บทที่ 304 โม่จื่อเฟิงที่เหนียมอาย

ปัญหาเหล่านี้ หลินซีนเยียนล้วนไม่เข้าใจ บางทีเวลาอาจให้คำตอบที่นางต้องการก็เป็นได้

โม่จื่อเฟิงรวบรัดหลินซีนเยียนเอาไว้พลางพานั่งลงยังใต้ต้นไม้อยู่สักพัก บางครั้งความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนก็น่าทึ่งเสียจริง ยามที่คนสองคนมองว่าอีกฝ่ายไม่รื่นหูรื่นตา จะรู้สึกว่าห

บทที่305 การกระทำที่ยิ่งใหญ่

ือเติบ

ทำไมมันจึงเป็นคำอธิบายที่ช่างเผด็จการและงี่เง่า หรือว่ามันจะเกี่ยวข้องกับคำทำนายอะไรบางอย่างกันแน่นะ?

หลินซินเยียนส่ายศรีษะ หลังจากที่ล้างหน้าบ้วนปากด้วยความรวดเร็วก็ดับเทียนเข้านอน

บางทีอาจจะด้วยความเหน็ดเหนื่อย ในคืนนี้นางจึงนอนหลับสนิท

บทที่ 306 ชายชราพิการ

ด้วยเหตุนี้กลับทำให้หลินซินเยียนยิ่งพอใจ ใบหน้าท่าทางหัวเราะของนาง กลับทำให้เหล่าหลิวมองด้วยความทึ่ง ยิ่งสับสนไปกันใหญ่ เรื่องแบบนี้หากเป็นช่างฝีมือคนอื่นใครจะสามารถยอมรับได้ แต่นางกลับเห็นว่าเป็นเรื่องดี คาดไม่ถึงว่าจะยอมรับอย่างง่ายดาย

ถือโอกาสในขณะที่หัวหน้าโรงอาว