บทที่ 225 แรงทรหด

เขารู้แล้ว!

ชั่วพริบตานั้น รอยยิ้มของหลินซินเยียนแข็งทื่ออยู่บนใบหน้า นางเกือบจะไม่เอะใจอยู่แล้วว่าโม่จือเฟิงต้องตัวรู้ตนของนางแน่ๆ! ยามเมื่อหลินซินเอ๋อปรากฎตัว นางก็รู้แล้วว่าเรื่องคงปิดไว้ไม่มิด แต่ทว่านางก็ยังคงคาดไม่ถึงว่าการเคลื่อนไหวของโม่จื่อเฟิงจะรวดเร็วถึงเพี

บทที่ 226 ความอ่อนโยนของเขา

อวิ๋นเสียวอิงตอบตกลงในทันที เพียงแต่ในขณะที่นางก้มศีรษะลง ได้เผยรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปากโดยที่จินมู่ไม่เห็น

จินมู่นำอวิ๋นเสียวยิงเข้าไปยังด้านในเรือน เขายืนอยู่ที่ด้านข้างราวกับไม่ค่อยไว้ใจ อวิ๋นเสียวอิงเห็นเขามีท่าทีระแวดระวังเช่นนี้ในใจก็ยิ่งยิ้มหยัน ทว่าใบหน

บทที่ 227 ชุดเข้าพิธีแต่งงาน

หลินซินเยียนถูกหมอหลวงเฉินกึ่งผลักกึ่งไล่อออกมานอกห้องครัว ได้แต่เดินส่ายหัวกลับอย่างจนใจ แต่เมื่อเดินมาถึงในเรือน ก็มองเห็นภายในห้องของตนจากที่ไกลๆว่าบนโต๊ะนั้นจัดวางของไว้ไว้หลายอย่างดังที่คาด แต่ที่โต๊ะนั้นมีสองคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว โม่จื่อเฟิงนั่งหันหลังให้กับ