บทที่224 การเป็นบ่าวรับใช้ของอ๋องอู่เซวียน

โม่จื่อเฟิงเดินไปเพียงไม่กี่ก้าวก็ค่อยๆหันกลับมา แค่นน้ำเสียงเย็นชา “อย่างไรกัน บอกข้าให้นางเข้าวังมาเรียนกฎธรรมเนียม คือเรียนรับความทรมานอย่างไรน่ะหรือ? หรือพวกเจ้าต้องการอยากทรมานนางให้ตาย หลังจากนั้นก็ให้ข้าแต่งกับสตรีที่พวกเจ้าต้องการให้แต่งงั้นหรื

บทที่ 225 แรงทรหด

เขารู้แล้ว!

ชั่วพริบตานั้น รอยยิ้มของหลินซินเยียนแข็งทื่ออยู่บนใบหน้า นางเกือบจะไม่เอะใจอยู่แล้วว่าโม่จือเฟิงต้องตัวรู้ตนของนางแน่ๆ! ยามเมื่อหลินซินเอ๋อปรากฎตัว นางก็รู้แล้วว่าเรื่องคงปิดไว้ไม่มิด แต่ทว่านางก็ยังคงคาดไม่ถึงว่าการเคลื่อนไหวของโม่จื่อเฟิงจะรวดเร็วถึงเพี

บทที่ 226 ความอ่อนโยนของเขา

อวิ๋นเสียวอิงตอบตกลงในทันที เพียงแต่ในขณะที่นางก้มศีรษะลง ได้เผยรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปากโดยที่จินมู่ไม่เห็น

จินมู่นำอวิ๋นเสียวยิงเข้าไปยังด้านในเรือน เขายืนอยู่ที่ด้านข้างราวกับไม่ค่อยไว้ใจ อวิ๋นเสียวอิงเห็นเขามีท่าทีระแวดระวังเช่นนี้ในใจก็ยิ่งยิ้มหยัน ทว่าใบหน