บทที่ 221 ความริษยาของสตรี

หลินซินเยียนนั้นงดงามอย่างแท้จริง กิริยาท่าทางก็ดี เอวบางเร่าร้อน หากข้างกายมีคนที่วิเศษเช่นนี้ ไฉนเลยบุรุษจะมองเห็นหลินซินเอ๋อ?

นางจำได้ว่าหลังจากที่นางบรรลุนิติภาวะ ตราบใดที่มาทำการสู่ขอที่จวนแม่ทัพ ต่างก็ล้วนมาสู่ขอหลินซินเยียนทั้งสิ้น ก็เห็นชัดๆว่านางยังโตกว่

บทที่ 222 ลงโทษ

“อ๊า เลือด เลือด เลือดออกขนาดนี้เลยหรือ!” หลินซินเอ๋อยกมือขึ้นลูบคลำเลือดที่อยู่บนใบหน้าของตน ตะโกนร้องด้วยความตกใจ ในยามนั้นนางเพิ่งจะเริ่มบังเกิดความกลัว ใช้กำลังคว้าแขนของโจวฉิน พลันถามว่า “โจวฉิน โจวฉิน เจ้ารีบช่วยข้าดูหน่อยว่าใบหน้าข้าเสียโฉมหรือไม่? ทำไมเลือดจึงเยอะขนาดนี้

บทที่223 รักษา

กลับเป็นเว่ยกุ้ยเฟยที่แสนจะรวดเร็ว เมื่อได้ยินดังนั้นก็รีบเข้ามาตรวจดูอาการบาดเจ็บของหลินซินเยียน “ไอ๊หยา ยังไม่ไปรีบเรียกหมอหลวงมาอีก ไม่เห็นหรือว่าแม่นางหลินนั้นเจ็บจนพูดไม่ไหแล้วน่ะ?”

“เมื่อเว่ยกุ้ยเฟยเตือนสติ ในยามนั้นใบหน้าของทุกคนก็ทรมานบิดเบี้ยว เหงื่อไหลท่วมศีรษะเพร