บทที่ 21

บทที่21 ความทรงจำของหลินซีนเยียน

สักพักนางก็ทำตาเปล่งประกาย“ข้าคิดได้แล้ว ในเมื่อข้ารับเจ้าเป็นน้องชาย เจ้าก็แซ่เดียวกับข้าแล้วกัน ข้าชื่อหลินซีนเยียน เช่นนั้นเจ้าก็ชื่อหลินอี้เซิงแล้วกัน อี้ แปลว่า คาดหวัง เซิง แปลว่า ชีวิตใหม่ จากนี้ไปเจ้าต้องเริ่มชีวิตใหม่！”

หลินอี้เซิ

บทที่ 22

บทที่22 อยู่เหนือความคาดหมาย

ในท้องพระโรงของแคว้นหนานเยว่ ขุนนางฝ่ายบุ๋นที่อยู่ตรงกลาง ผู้ที่เป็นปฎิปักษ์ของมหาเสนาบดีฝ่ายขวาเซียวเฉิงเหอมีเพียงมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายอินฉี แต่ตระกูลเซียวเป็นตระกูลสูงศักดิ์มาหลายร้อยปี เคยมีฮองเฮา 2 พระองค์ กุ้ยเฟย 1 พระองค์ที่มาจากตระกูลนี้ มหาเสนาบดีฝ

บทที่ 23

ยาตันหง

ในอี้กวนแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่มาก ตอนเช้าก็มีคนเดินขวักไขว่ไปมาไม่น้อย รวมถึงเหล่าชายชาติทหาร เมื่อเสื้อของหลินซีนเยียนขาดทำให้เผยผิวเนียนขาวราวกับหิมะตรงช่วงหัวไหล่ แม้ว่านางจะเป็นคนยุคใหม่ การอวดเรือนรางในที่สาธารณะถือว่าเป็นเรื่องปกติ

แต่สำหรับเซียวฉางเยว่