บทที่ 200 สามีมาแล้ว

หลายวันต่อมา มองดูแล้วราวกับสงบสุข ทุกๆวัน โม่จื่อเฟิงมาพาวี่จิ่งไปอยู่กับหลินซีนเยียนที่ห้องสักพักหนึ่ง เพียงแค่สักพักหนึ่งจริงๆ

หลินซีนเยียนนั่งอยู่ในห้องทุกวันโดยไม่ได้ทำอะไร เพียงรักษาตัวหลังคลอดบุตรอยู่ในนี้ มีมามา 2 คนมาดูแล เธอไม่สามารถเดินออกไปจากห้องได้ มีบาง

บทที่ 201 ออกจากจวน

แววตาที่ชายคนนั้นแอบมองหลินซินเยียนนั้น หลินซินเยียนเห็นแล้ว แน่นอนว่านางรู้ตามหลักจากเป็นจริงที่ว่าต้องออกไปก่อน หลังจากนั้นค่อยคิดหาวิธีพาลูกออกไป แต่ว่า นางก็เป็นแม่คนหนึ่ง นางก็เป็นคนมีเลือดมีเนื้อ ดังนั้นการทำเช่นนั้นช่างยากเสียจริง

ดังนั้นนางจึงกัดริมฝีปากล

บทที่ 202 อุ้มลูก

ในจวนอู่เซวียนอ๋องนั้นไม่ได้มีงานเฉลิมฉลองมานานแล้ว ครั้งที่แล้วก็คืองานสมรสของอู่เซวียนอ๋อง แต่ว่าเวลานั้น ถึงแม้ว่าจะจัดงานฉลอง แต่ว่าตัวของอู่เซวียนอ๋องนั้นก็แค่ทำพิธีไหว้ฟ้าดิน หลังจากนั้นก็ปรากฏตัวในงานเลี้ยงครู่เดียวก็จากไปแล้ว

แต่ระยะนี้ อู่เซวียนอ๋องจัดงานเ