บทที่188ท่านโจวที่ถูกทุบตี

คนหนุ่มล้มลงต่อเนื่องกันทุกคนก็ขู่เจ้าของร้านถ้าหากว่าหลินซินเยียนคนเดียวที่พูดว่าเจ็บเขาจะต้องเข้าใจได้ว่าหลินซินเยียนปลิ้นปล้อนแต่ว่าในบรรดาคนเหล่านั้นก็เป็นลูกค้าประจำของร้านนี่คงจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เจ้าของร้านลุกลี้ลุกลนรีบให้บ่าวไปเชิญหมอมาบ่าวก็รีบ

บทที่189ทรรศนีย์ภาพที่งดงาม

จริงดั่งคาดเมื่อนางพูดประโยคนี้ก็มีมือยาวคู่หนึ่งยื่นออกมาจากรถเขาค่อยๆเปิดหน้าต่างรถม้าหลังจากนั้นก็มองหลินซินเยียน“ที่ฮูหยินพูดทำไมไม่พูดกับข้าตั้งแต่ครั้งที่แล้ว”

คนเจ้าเล่ห์อย่าโม่จื่อเฟิงนั้นไม่มีทางเชื่อคนอื่นง่ายๆเริ่มแรกเขาก็ถามเช่นนี้แล้ว

บทที่190จุดประสงค์ของโม่จื่อเฟิง

ห้องทางทิศเหนือของชั้นสองรับแขกที่ดีที่สุดของร้านอาหารในห้องรับแขกนั้นมีฉากกันลมสีสวยด้านนอกเป็นห้องชาห้องด้านในเป็นที่ทานข้าวอาศัยช่วงเวลาที่บ่าวจัดอาหารขึ้นโต๊ะโม่จื่อเฟิงก็นั่งอยู่ในห้องชาด้านนอก

เขาชูมือขึ้นกลางอากาศทั้งงดงามและดูมีค่ามากโดยเฉพาะ