บทที่187ก็เพื่อที่จะถามประโยคหนึ่ง

“ก็แค่เข็มตำก็เท่านั้นเหตุใดจะต้องใช้ยารักษาบาดแผลมีคมราคาแพงเช่นนั้นยานั้นเป็นยาที่ท่านอ๋องให้มาครั้งที่เมื่อข้าผิวแตกพุพองยานั่นเป็นยาที่ซื้อมาจากประเทศชายแดนไม่จำเป็นจะต้องนำมาใช้กับบาดแผลเล็กน้อยเช่นนี้หรอก” เซียวฉางเยว่ยกมือหยุดการกระทำของกุ้ยมามา

บทที่188ท่านโจวที่ถูกทุบตี

คนหนุ่มล้มลงต่อเนื่องกันทุกคนก็ขู่เจ้าของร้านถ้าหากว่าหลินซินเยียนคนเดียวที่พูดว่าเจ็บเขาจะต้องเข้าใจได้ว่าหลินซินเยียนปลิ้นปล้อนแต่ว่าในบรรดาคนเหล่านั้นก็เป็นลูกค้าประจำของร้านนี่คงจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เจ้าของร้านลุกลี้ลุกลนรีบให้บ่าวไปเชิญหมอมาบ่าวก็รีบ

บทที่189ทรรศนีย์ภาพที่งดงาม

จริงดั่งคาดเมื่อนางพูดประโยคนี้ก็มีมือยาวคู่หนึ่งยื่นออกมาจากรถเขาค่อยๆเปิดหน้าต่างรถม้าหลังจากนั้นก็มองหลินซินเยียน“ที่ฮูหยินพูดทำไมไม่พูดกับข้าตั้งแต่ครั้งที่แล้ว”

คนเจ้าเล่ห์อย่าโม่จื่อเฟิงนั้นไม่มีทางเชื่อคนอื่นง่ายๆเริ่มแรกเขาก็ถามเช่นนี้แล้ว