บทที่ 177 ทั่วแดนร่วมฉลอง

�ลิมฉลองกันทั่วหล้า

เมื่อเผชิญความเย็นชาของอู๋เซวียนอ๋อว รอยยิ้มบนใบหน้าของเซียวอวิ๋นฉินพลันแข็งทื่อ แค่เพียงชั่วครู่นางก็ปลี่ยนเป็นใบหน้าอันอ่อนโยนราวกับสายน้ำ “วันนี้เป็นเทศกาลชมจันทร์ เป็นวันแห่งการรวมตัว ข้ามิได้พบหน้าท่านอ๋องมาเดือนกว่าแล้ว ดังนั้นจึง…”

บทที่ 178 ศัตรูบนเส้นทางคับแคบ

“นี่มันป่าบนภูเขาลึกนะ คิดไม่ถึงว่ายังมีคนอาศัยอยู่จริงด้วย” หลิวเอ้อร์ตบไปที่ศีษะตนเองเบาๆด้วยเข้าใจว่าตนตาฝาด

เฉินอิงลุกขึ้นยืนบอกมือให้กับคนทั้งสอง พลันตะโกนถาม “พี่สะใภ้ท่านนั้น บ้านของท่านเป็นที่ขายสมุนไพรในภูเขาใช่หรือไม่?

พี่สะใภ้?

หลินซิน

บทที่ 179 เพื่อหมอตำแยที่ดีที่สุด

“ถุ้ยย เป็นแค่แม่ทัพขยะที่เกาะตำแหน่งของลูกสาวมิใช่หรือ? แถมยังยึดถือว่าตนเองเป็นพระญาติราชวงศ์เสียด้วย

เมื่อกลุ่มรถของหลินโสงฉีเดินออกไป ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ด้านหน้าหลินซินเยียนก็ถุยน้ำลายไล่ตามหลังรถม้า คนที่อยู่ด้านข้างเมื่อได้ยินเช่นนี้ก็รีบกรูเข้าม