บทที่ 154เมื่อเกิดช่วงวิกฤต

ไม่มีสายลมไม่มีพระจันทร์ไม่มีดวงดาวมีเพียงบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

เหล่าองครักษ์ทั้ง10คนได้จุดไฟจนทำให้ในลานบ้านสว่างขึ้น3ศพที่นอนเรียงกันอยู่ตรงกลางลานบ้านเมื่อยืมแสงสว่างจากแสงไฟก็เห็นศพ3ศพที่นอนจมกองเลือดอยู่เห็นได้ชัดว่าทั้ง3คนนี้เพิ่งจะโดนฆ่าตาย

บทที่155ค้างแรมที่กลางเขา

ร่างกายของหลินซีนเยียนเพิ่งจะหายดีเมื่อมานั่งอยู่บนหลังม้าที่ควบทะยานไป2ชั่วยามก็รู้สึกทรมานอย่างมากเกรงว่าจะเกิดเรื่องเข้าจริงๆ

“ซุนหลี่”หลินซีนเยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราวกับหมดแรง

เมื่อซุนหลี่ได้ยินเสียงของนางก็ผ่อนความเร็วของม้าลงแล้วก็ได้ยินเสียงของหลินซีน

บทที่156ยื่นมือช่วย

นายพรานพยักหน้า“ใช่แล้วบางแผลนี่ต้องได้รับการรักษาแต่บนภูเขานี้ไม่มีหมอหากบาดแผลธรรมดาข้ายังฝืนรักษาให้ได้แต่บาดแผลที่ร้ายแรงขนาดนี้ข้าก็ไม่รู้ว่าควรจะลงมือรักษาอย่างไร”

หญิงชรารู้สึกหวาดกลัวแต่กลับมีจิตใจดี“เช่นนั้นพวกเรารีบส่งไปในหมู่บ้านแต่จากที่นี่ไปหมู่บ้านต้องใช้