บทที่ 135 จะไป หรือไม่ไป

นางทั้งร่ำไห้ทั้งวิงวอน อาจเพราะการจากไปของท่านเยว่สำหรับนางแล้วช่างกระทบกระเทือนใจเหลือเกิน นางในตอนนี้ หวาดกลัวว่าจะต้องสูญเสียอีกหนึ่งชีวิตไปจริงๆ ฉะนั้นแล้วหากให้คุกเข่าต่อหน้าเข่าแล้วจะทำให้เขาปล่อยนางไป นางก็มิลังเลที่จะทำมัน!

โม่จื่อเฟิงเดิมทีลูบหล

บทที่ 136 แม้นตายก็ไม่ปริปาก

หลินซินเยียนกระเสือกกระสนขึ้นมาทันที นางอยากจะหลุดพ้นจากการเกาะกุมของโม่จื่อเฟิง พลางโพล่งออกมา “ข้าไม่ไป ข้าไม่ไป ท่านปล่อยข้าเถิด เว้นแต่ท่านจะช่วยพวกเขา ไม่เช่นนั้นข้ายอมตาย”

สีหน้าโม่จื่อเฟิงยิ่งไม่พึงใจ เขามองอาวุธหน้าไม้เป็นกระบรวนข้างนอกประตูสวนนั

บทที่ 137 วางแผนล่วงหน้า

คำพูดของหลินซินเยียน แน่นอนว่าทำให้อวิ๋นเทียนสี่ตื่นเต้น สำหรับเขาแล้ว การฆ่าพวกเขาไม่กี่คนนั้นไม่ใช่เป้าหมายของเขา จุดประสงค์ของเขาก็เพียงแค่ต้องการได้รับของที่เขาอยากได้เท่านั้น

เขามุ่นคิ้วพิเคราะห์ จากนั้นจึงหัวเราะพลางกล่าว “ที่เจ้าพูดนั้นมีหลักการอยู่ไม