บทที่ 13

บทที่13 นางไม่ร้องไม่โวยวาย

ท้องฟ้ายังไม่สว่างดี ตรงเทือกเขาเป็นชั้นๆ ที่อยู่ไกลออกไป มองเห็นดวงอาทิตย์ที่ค่อยๆ ส่องแสงสีแดงออกมา

ท้องฟ้าใกล้จะสว่างแล้ว

สาวใช้ที่รับผิดชอบกวาดลานบ้าน เดินกวาดไปหาวไป ทันใดนั้นก็เห็นเงาคนตรงมุมกำแพง นางตกใจจนความง่วงหายเป็นปริดทิ้ง กำ

บทที่ 14

บทที่14 ความฉลาดของหลินซีนเยียน

บทสนทนาของสาวใช้สองคน ไม่ได้ทำให้หลินซีนเยียนโกรธเคือง นางรู้อยู่แล้วว่า นางไม่เคยคิดว่าจะได้อะไรจากโม่จื่อฟง และไม่เคยคิดจะบินขึ้นยอดกิ่งไม้ เพราะว่านางไม่ได้ต้องการ จึงไม่เกรงกลัว

เพียงแต่ ที่แท้โม่จื่อฟงออกด่านเพื่อไปรับสตรีนางหนึ่งหรือ？ห

บทที่ 15

บทที่15 ดอกร่วงมีใจ

“ไม่เพียงหนี นางยังใช้กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม หลอกล่อคนในเรือนด้วย ”โม่จื่อฟงหรี่ตาลง เปิดม่านในรถม้าออก อินทรีตัวนั้นได้บินหายไปบนท้องฟ้าที่ใกล้จะมืดค่ำ

กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม เป็นกลยุทธ์หนึ่งในศึกสามก๊ก หมายถึง การโจมตีศัตรูจนไม่ทันได้ตั