บทที่ 10 เปลี่ยนวิธีถอนพิษ

โม่จื่อฟงทั้งชีวิตนี้ออกรบมานับไม่ถ้วน ไม่เคยมีใครกล้าพูดด้วยน้ำเสียงสั่งเช่นนี้กับเขามาก่อน โดยเฉพาะเรื่องที่สั่งให้ ‘ถอดกางเกง’！

“ อีนาง ข้าจะฆ่าเจ้าตาย！”โม่จื่อฟงกัดฟันพูด

“ก่อนจะฆ่าข้า ถอดกางเกงก่อนเถอะ!”หลินซีนเยียนไม่ได้ถอยหนีแม้แต่น้อย ตัดส

บทที่ 11 ออกจากป่าลึก

หลินซีนเยียนถอนหายใจยาว พลางเอามือจับที่กางเกงของเขา ครั้งนี้มือของนางสั่นไม่หยุด นางหายใจเข้าลึกๆ สาม ครั้งเพื่อรวบรวมความกล้า แล้วก็เริ่มดึงกางเกงจากกล้ามเนื้อส่วนท้องของเขาลงมาเรื่อยๆ

“หยุด ข้าไม่อยากให้เจ้าใช้มือ…”เขาพูดเอาแต่ใจ สายตากลับจ้องไปที่ริมฝี

บทที่ 12 หลายคนก็ร้องขอไม่ได้

“ร่างกายอ่อนปวกเปียกเช่นนี้ ดูเหมือนว่าต่อไปคงต้องฝึกให้มากๆ หน่อย”โม่จื่อฟงทำหน้าเย็นชาอีกครั้ง ใช้ขากระตุกตรงท้องม้า ม้าพุ่งไปหาหลินซีนเยียน อีกนิดก็จะชนร่างของนางแล้ว โม่จื่อฟงที่อยู่บนหลังม้า ยื่นมือลงมาดึงนางขึ้นมานั่งข้างหน้าตนเอง

การเคลื่อนไหวที่เป็