บทที่ 84

ภาพหน้าจอของคนอื่นเป็นนางฟ้าน้อย

แต่ภาพหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเฉิงรุ่ย เป็นนางฟ้าที่ไม่ยืนให้ดีจึงตกลงมาจากท้องฟ้าหน้าทิ่มดิน

เซี่ยหลิงหลิงลุกขึ้นคว้าโทรศัพท์มือถือของเฉิงรุ่ยเพื่อจะดูให้ชัด

จากทิศทางของเธอและสโนว์บอร์ดที่เท้าของเธอซึ่งหนักเกินกว่าจะเคลื่อนไหวได้ หาก

บทที่ 85

เมื่อทั้งสองกลับไปถึงห้องพักของโรงแรมเซี่ยหลิงหลิงก็เริ่มจาม เธอถูจมูกไปมาพร้อมกับรินน้ำอุ่นดื่มไปหนึ่งแก้ว

หิมะด้านนอกหน้าต่างเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ปกคลุมไปทั่วพื้นดิน เมื่อยืนมองออกไปจากริมหน้าต่าง มองเห็นเป็นทุ่งสีเงินทอดยาวไปไม่มีสิ้นสุด เซี่ยหลิงหลิงยืนมองหิมะอยู่ริมหน้าต่างส

บทที่ 86

สถานการณ์นี้ดูคลุมเครือมาก

ร่างกายของเฉิงรุ่ยมีกลิ่นที่สดชื่นจากการอาบน้ำเย็น เมื่อเขาขยับตัวเข้ามาใกล้ เซี่ยหลิงหลิงก็ถูกกลิ่นที่ไม่สามารถบรรยายได้ปกคลุมไปทั่วทั้งตัว

เซี่ยหลิงหลิงรู้สึกสงบลง

สุนัขตัวนี้ต้องการที่จะครอบครองเธอเหรอ? ต้องหลบไหม? หรือไม่หลบดี?

เขาสั