บทที่ 30

ลมหนาวเย็นยะเยือกพัดเข้ามาทางหน้าต่างจนทำให้เซี่ยหลิงหลิงหนาวจนตัวสั่น

เธอรู้สึกคัดจมูกเล็กน้อย อีกนิดก็จะจาม แต่เธอก็ห้ามตัวเองเอาไว้ก่อน เธออยากให้เฉิงรุ่ยรู้ว่าเธอแอบสั่งเดลิเวอรี่มา พอคิดได้ดังนี้ เธอก็เคลื่อนไหวในแต่ละย่างก้าวด้วยความระมัดระวัง

เซี่ยหลิงหลิงในตอนนั้น

บทที่31

ช่วงนี้เซี่ยหลิงหลิงติดเกมGare aSpeedDriftersเธอใช้เกมนี้เพื่อการฝึกขับรถเข้าซองอย่างบ้าคลั่งทั้งวันทั้งคืนจนลืมกินลืมนอนวันสุดสัปดาห์ก็ตื่นแต่เช้ามาทำภารกิจเล่นมาจนถึงตอนเที่ยงก็ยังไม่ลุกจากเตียงเรียกได้ว่าตั้งใจเล่นเกมอย่างเต็มที่สุดกำลัง

สองสามวันนี้ม้าไป่หลงไม่เห็นเซี่ยหลิงหลิง

บทที่ 32

เฉิงรุ่ยก้มหน้า กดตาต่ำ จนมองไม่เห็นสายตาของเขา

เสียงของเขาเบามาก ใน บทที่รั้งเซี่ยหลิงหลิงไว้ ก็จับไว้ได้แค่ชายเสื้อ เหมือนกับปลาใกล้ตายที่ดิ้นรนหาแหล่งน้ำ แต่กลับพบว่าแหล่งน้ำนั้นไม่มีน้ำเหลือแล้ว

คำพูดที่เขาพูดออกมา ทำให้เซี่ยหลิงหลิงงงไปสักพัก ในตอนนั้นเธอไม่รู้ว่าต้องพู