บทที่ 29

กู้โหยวกลับไปหลังจากพูดประโยคนั้น

เซี่ยหลิงหลิงรู้สึกมาตลอดว่าเขาไม่เหมือนเมื่อก่อน บางทีอาจเพราะผ่านอะไรมาเยอะ ภายใต้ความคึกคะนองก็มีความสุขุมเยือกเย็นมั่นคงหนักแน่น สำหรับกู้โหยวแล้วถือว่าเป็นเรื่องที่ดีมากๆ

มื้อเย็น เซี่ยหลิงหลิงนั่งกินข้าวบนโต๊ะตรงข้ามกับเฉิงรุ่ย พูดคุยก

บทที่ 30

ลมหนาวเย็นยะเยือกพัดเข้ามาทางหน้าต่างจนทำให้เซี่ยหลิงหลิงหนาวจนตัวสั่น

เธอรู้สึกคัดจมูกเล็กน้อย อีกนิดก็จะจาม แต่เธอก็ห้ามตัวเองเอาไว้ก่อน เธออยากให้เฉิงรุ่ยรู้ว่าเธอแอบสั่งเดลิเวอรี่มา พอคิดได้ดังนี้ เธอก็เคลื่อนไหวในแต่ละย่างก้าวด้วยความระมัดระวัง

เซี่ยหลิงหลิงในตอนนั้น

บทที่31

ช่วงนี้เซี่ยหลิงหลิงติดเกมGare aSpeedDriftersเธอใช้เกมนี้เพื่อการฝึกขับรถเข้าซองอย่างบ้าคลั่งทั้งวันทั้งคืนจนลืมกินลืมนอนวันสุดสัปดาห์ก็ตื่นแต่เช้ามาทำภารกิจเล่นมาจนถึงตอนเที่ยงก็ยังไม่ลุกจากเตียงเรียกได้ว่าตั้งใจเล่นเกมอย่างเต็มที่สุดกำลัง

สองสามวันนี้ม้าไป่หลงไม่เห็นเซี่ยหลิงหลิง