บทที่ 23

ใบหน้าของเซี่ยหลิงหลิงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

ในตอนนั้นลมที่พัดมาก็เริ่มหนาวเย็นแล้ว เธอจึงล้มเลิกหยุดแผนที่จะถ่ายรูปสวยๆ ลงกลางคัน เธอเอาเสื้อคลุมกลับมาสวมทับ แล้วตัดสินใจกลับไปกินข้าวเย็น

เธอเดินไปอย่างโกรธเคือง เฉิงรุ่ยถูกลืมไว้อยู่ข้างหลัง ผ่านไปไม่นาน เฉิงรุ่ยที่อยู่ข้างห

บทที่ 24

หลังจากที่เซี่ยหลิงหลิงหัวเราะออกมา ก็รู้สึกตลกตัวเองเหมือนกัน ในฐานะที่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน เธอเข้าใจหยางหลิวมากๆ

แม้แต่ในวันที่ฟ้ามืดครึ้ม เธอก็ยังทาครีมกันแดด ตากแดดที่แรงเป็นเวลานานขนาดนี้ ไม่อยากจะนึกภาพเลย รอบนี้เกรงว่าถึงปีหน้าผิวก็อาจจะไม่กลับมาขาวเหมือนเดิม

พอเห็นว่

บทที่ 25

ในฐานะที่เฉิงรุ่ยเป็นบอสของเจียเฉิง เขาทำอะไรก็ย่อมยุติธรรมและเป็นไปตามกฎ

เขารักษาหน้าและศักดิ์ศรีนิดหน่อยเป็นครั้งสุดท้าย ยังไง การที่ถูกเจียเฉิงไล่ออก พวกคนเก่งที่อยู่ในสายงานนี้จะต้องประเมินหยางหลิวใหม่แน่ๆ ข้างนอกล้วนแต่พูดว่าเป็นเพราะเหตุผลทางบ้าน หยางหลิวก็เลย