บทที่ 160

ฤดูหนาวแรกที่เซี่ยหลิงหลิงได้หายตัวไป บริษัทก็เหมือนถูกความหนาวเหน็บเข้าปกคลุมเช่นกัน

ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าหรืออย่างไรแต่บรรยากาศที่เคยแสนจะครึกครื้นได้มลายหายไปหมดแล้ว แม้แต่ถูหนานที่ปกติมักจะสร้างเสียงหัวเราะกลับทำหน้าบึ้งตึง แม้ว่าเขาและเลขาจะตัดใจคบกันแล้ว แต่ก็ไม่เหมือนแ

บทที่ 161

เธอไม่มีหน้ามากินมาดื่มจริงๆ เดิมเธออยากจะอธิบายให้ชัดเจนแต่เผลอแป๊บเดียวเด็กหนุ่มร้านอินเทอร์เน็ตก็เดินออกไปโดยไม่พูดอะไร ในขณะที่เซี่ยหลิงหลิงเปิดคอมพิวเตอร์เรียบร้อยเริ่มค้นหาบทความนั้นอยู่ เด็กหนุ่มก็หิ้วอาหารเข้ามา

"อาหารร้านอาหารตรงข้ามอร่อยมาก"

"เออ นี่... "

"ไม

บทที่ 162

การรอเวลาในการอัพตอนใหม่ช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนจะยาวนาน เซี่ยหลิงหลิงกดรีเฟรชหน้าจอตั้งแต่แรกเริ่มไม่หยุด เธอกดทุกๆสองสามนาทีครั้ง ง่วงจวนจะตายอยู่แล้ว นั่งสัปหงกเป็นไก่จิกข้าว

จู่ๆในหัวของเธอก็มีเฉิงรุ่ยภาพลอยขึ้นมา ผ่านมานานขนาดนี้ก็ไม่รู้ว่าทุกคนในอีกโลกจะเป็นอย่างไรบ้าง เซี่ยหล