บทที่ 123

เซี่ยหลิงหลิงบุกจากเตียง เปิดประตู ปรากฏว่าเฉิงรุ่ยยังคงยืนอยู่ท่าเดิมเหมือนก่อนที่เธอจะปิดประตูเป๊ะ เมื่อเห็นประตูเปิด แววตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา เขากอดผ้าห่มไว้แนบอกและส่งสายตาน่าสงสารไปให้เธอ

เซี่ยหลิงหลิงขบฟัน

พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเมื่อเฉิงรุ่งมองหน้ามนสวยของเธอ มั

บทที่ 124

วันต่อมา เซี่ยหลิงหลิงตื่นลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าเฉิงรุ่ยที่นอนข้างกายหายไปไหนแล้วไม่รู้ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

โชคดีแล้ว โชคดีแล้ว ถ้าต้องตื่นขึ้นมาปุ๊บแล้วสายตาทั้ง 2 คู่สอดประสานกันอย่างจังนะก็คงจะอึดอัดน่าดู

ขณะที่เซี่ยหลิงหลิงกำลังฟุ้งซ่านไปเรื่อยอย

บทที่ 125

เมื่อเซี่ยหลิงหลิงมองไปที่เฉิงรุ่ย สายตาของเธอก็เห็นเหมือนเงาแวบๆ เป็นเงาดำที่เหมือนฆาตกรในฝันร้ายที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขามากเสียเหลือเกิน

"!!!"

เซี่ยหลิงหลิงยังไม่หลุดออกจากภวังค์ของฝันร้ายราวกับถูกฉากที่เคยเห็นนั่นหลอกหลอน จิตสำนึกเธอสั่งให้หิ้วถุงช็อปปิ้งในมือเหมือนกระสุนใหญ