บทที่ 114

เซี่ยหลิงหลิงตื่นขึ้นมาจากการหลับไหลเพราะเสียงปลุกจากโทรศัพท์ที่โทรเข้ามา

เสียงโทรศัพท์ดังอยู่เรื่อยๆ จนเธอปวดหัว เธอปรือตาขึ้นมาอย่างสะลืมสะลือ มือบางคลำบนผ้าห่มนุ่มๆ ก่อนจะยื่นไปหาบนโต๊ะหัวเตียง นิ้วเรียวเฉียดไปโดนแก้วจนเกือบจะตกลงมา ในที่สุดก็หาโทรศัพท์เจ้าปัญหาเจอ

เซี่ยห

บทที่ 115

โทรศัพท์ดังขึ้นมากริ๊งหนึ่ง บนหน้าจอปรากฏข้อความของเฉิงรุ่ย

เฉิงรุ่ย : “ ทำอะไรอยู่”

เฉิงรุ่ยนั่งอยู่ในห้องทำงานกำลังคิดว่าตอนเย็นจะไปกินเนื้อย่างเกาหลี แต่จะกินได้หรือไม่ ยังต้องได้รับการอนุมัติจากเซี่ยหลิงหลิงก่อน ในสายตาของคนอื่น เฉิงรุ่ยกำลังจ้องโทรศัพท์ ท่าทางเคร่งขรึม

บทที่ 116

โรงพยาบาล

พ่อของเฉิงรุ่ยนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยหน้าตาซีดเซียว สายตาเลื่อนลอย ปากครอบหน้ากากออกซิเจน เบ้าตาลึก น้ำหนักลดลงกว่าห้ากิโลกรัม ท่าทางโรยรา เขานอนอยู่บนเตียงไม่ขยับเขยื้อน ราวกับเตรียมตัวตายก็ไม่ปาน

ถ้าเซี่ยหลิงหลิงเห็นคงจะตกใจกลัวเป็นแน่ ผมของเขาขาวเกินกว่าครึ่ง สภาพ