บทที่ 102

เธอมองไปที่กู้โหยวอย่างเหม่อลอย กู้โหยวแสดงสีหน้าทุกข์ใจ เธอมองไปที่เฉิงรุ่ยที่ไม่พูดคำใดออกมา เขามองกลับมาที่เธออย่างฝืนใจ ก็เหมือนกับชาติก่อน ไม่ว่าจะพยายามและตั้งใจมากแค่ไหน ก็ไม่เคยทำให้ใบหน้านั้นหันมามองเธอดีๆ ได้บ้างเลย

ไป๋เซวียนเซวียนถามเสียงเบา “ทำไมคนที่ฉันชอบล้วนแล้วแต่

บทที่ 103

เซี่ยหลิงหลิงไม่สามารถระบุได้ว่าสิ่งที่ไป๋เซวียนเซวียนพูดเป็นความจริงหรือไม่

พล็อตในหนังสืออธิบายไว้ว่าหลังจากนางเอกเกิดใหม่ ก็ตายใจตามม้าไผ่ไป แต่ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องของเฉิงรุ่ยเลย ดังนั้น อนาคตของเฉิงรุ่ยนั้น เซี่ยหลิงหลิงก็ยังไม่แน่ใจ

ชั่วพริบตานั้น ราวกับมีฝุ่นตกลงมา แ

บทที่ 104

ถูหนานสังเกตว่า เดี๋ยวนี้กิจวัตรประจำวันของเจ้านายผิดปกติ

ปกติเวลาที่เขาอดหลับอดนอนทำงานและส่งงานให้เจ้านาย รอจนวันที่สองตอนเช้าถึงจะมีการตอบกลับ ลิ้นชักของเจ้านายก็ไม่มีขนมอยู่แล้ว เครื่องดื่มที่ดื่มทุกวันก็เปลี่ยนเป็นน้ำเปล่า มีวันหนึ่ง ถูหนานส่งข่าวให้เขา เข้านายก็บอกจะไปวิ่ง