บทที่ 101

ไป๋เซวียนเซวียนที่นอนอยู่บนเตียงอย่างนิ่งสงบ

ด้านข้างมีตำรวจหลายนายและครอบครัวของไป๋เซวียนเซวียนยืนอยู่ เมื่อเจอกับเซี่ยหลิงหลิง พวกเขาก็ร้องไห้ออกมา คุกเข่าขอความเมตตาให้เซี่ยหลิงหลิงยกโทษให้ไป๋เซวียนเซวียน เมื่อโดนทำแบบนี้ เซี่ยหลิงหลิงเหมือนเป็นคนใช้อิทธิพลรังแกคนอื่น คิดอยากใ

บทที่ 102

เธอมองไปที่กู้โหยวอย่างเหม่อลอย กู้โหยวแสดงสีหน้าทุกข์ใจ เธอมองไปที่เฉิงรุ่ยที่ไม่พูดคำใดออกมา เขามองกลับมาที่เธออย่างฝืนใจ ก็เหมือนกับชาติก่อน ไม่ว่าจะพยายามและตั้งใจมากแค่ไหน ก็ไม่เคยทำให้ใบหน้านั้นหันมามองเธอดีๆ ได้บ้างเลย

ไป๋เซวียนเซวียนถามเสียงเบา “ทำไมคนที่ฉันชอบล้วนแล้วแต่

บทที่ 103

เซี่ยหลิงหลิงไม่สามารถระบุได้ว่าสิ่งที่ไป๋เซวียนเซวียนพูดเป็นความจริงหรือไม่

พล็อตในหนังสืออธิบายไว้ว่าหลังจากนางเอกเกิดใหม่ ก็ตายใจตามม้าไผ่ไป แต่ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องของเฉิงรุ่ยเลย ดังนั้น อนาคตของเฉิงรุ่ยนั้น เซี่ยหลิงหลิงก็ยังไม่แน่ใจ

ชั่วพริบตานั้น ราวกับมีฝุ่นตกลงมา แ