บทที่ 90 ชายผู้สูญหาย

เพื่อนสนิท?

หลินเสี่ยวอวี้จ้องเจียงปี้ชุนที่ยิ้มแย้มสองสามที แล้วดึงมือออก

รอยยิ้มบนใบหน้าอีกฝ่ายแข็งค้าง "เสี่ยวอวี้ เธอจะไปใช่ไหม?"

หลินเสี่ยวอวี้ก้มหน้าทำการบ้านคณิตศาสตร์ต่อ "ฉันไม่ไป"

"หลินเสี่ยวอวี้ เธอไม่มีน้ำใจเอาเสียเลย ฉันตั้งใจชวนเธอมาฉลองวันเกิดด้วยกัน เธอยังไม่ม

บทที่ 91 ไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ

"...ตำรวจจะรับแจ้งเรื่องแบบนี้หรือ?" ฉินหรงขมวดคิ้วถามเสียงเบา

เธอไม่เคยคิดจะแจ้งความเลย ในความเข้าใจอันจำกัดของเธอ คิดว่าตำรวจคงไม่รับแจ้งเรื่องแบบนี้

เพราะสามีของเธอเป็นผู้ชายที่โตแล้ว ไม่ใช่เด็กสาวหรือเด็กเล็ก

และทุกครั้งที่เธอได้ยินเรื่องเด็กสาวหรือเด็กเล็กหายต

บทที่ 92 กลัวครอบครัวจูเอาคืนจึงย้ายบ้าน?

วันรุ่งขึ้น

หลังจากหลินเสี่ยวอวี้ไปโรงเรียน หลี่ซูผิงก็เริ่มจัดของ

ฉินเย่และฉินหรงรู้ว่าวันนี้เธอจะย้ายบ้าน จึงมาช่วยจัดของด้วย

บ้านหลังนี้อยู่มาไม่ถึงเดือน ข้าวของก็มีไม่มาก จัดเก็บจึงค่อนข้างเร็ว

โรงงานเฟอร์นิเจอร์นัดส่งโต๊ะตอน 10 โมง พอจัดของเสร็จ หลี่ซ