บทที่ 467

พูดไม่ออก

หลี้ป๋อเหยี่ยนและหลี้ป๋อเหวินงานยุ่ง จึงออกเดินทางในวันที่สามของเดือนแรก ซูหว่านเจินก็กลับเมืองไห่พร้อมกับหลี้ป๋อเหวิน

หลี้จ้านเสียงไม่ได้กลับ เพราะโรงเรียนจะเปิดหลังวันที่สิบห้า เขาจึงต้องอยู่บ้านจนเทศกาลโคมไฟผ่านไปก่อนถึงจะกลับ

หลินชิวฟางไม่ได้กลับบ้านเกิดในวันที่สอง จนถึงว

บทที่ 468

คลอดได้ก็คลอด คลอดไม่ได้ก็ตายไป

ความจริงแล้ว ฉินเย่อยากทำงานที่ร้านเกี๊ยวมากกว่า

แต่ทุกคนในตระกูลหลี้คิดว่า เขาควรไปเรียนหนังสือที่โรงเรียน

อีกทั้งคุณลุงใหญ่ยังเป็นพิเศษไปติดต่อกับผู้บริหารโรงเรียน ถ้าเขาบอกว่าไม่อยากไปเรียน ก็จะเป็นการไม่ให้เกียรติน้ำใจของคุณลุงใหญ่และคนอื่นๆ

หลี่ซูผิ

บทที่ 470

ไม่ใช่สะใภ้ของตระกูลกวนอีกต่อไป

หลินหย่งเหนียนไม่ยอมรับหลานคนนี้ และไม่รู้ว่าหลินเจี้ยนซื่ออยู่ที่ไหน หยางเหมยเฟิงจึงอุ้มเด็กจากไป

เมื่อเดินมาถึงทางแยกที่จะไปร้านเกี๊ยว เธอลังเลครู่หนึ่ง นึกถึงความเสียหายที่เคยได้รับจากหลี่ซูผิง จึงไม่ได้อุ้มเด็กไปหาเธอ

เธอได้ยินฉินฉินบอกว่า หลี่ซูผิงพ