บทที่ 51 คนที่พึ่งพาได้มีเพียงหลินเจี้ยนซื่อเท่านั้น

ที่บ้านตระกูลหลิว ได้เวลากินข้าวแล้ว หยางเหมยเฟิงยกเนื้อหมูตุ๋นน้ำแดงวางบนโต๊ะและเรียกหลินเจี้ยนซื่อให้รีบกินอาหาร

"มาเถอะเจี้ยนซื่อ รีบกินเนื้อหมูตุ๋นนี้สิ"

หลิวหย่งตักเนื้อหมูเข้าปากอย่างตะกละตะกลามราวกับผีอดอยาก ยังไม่ทันกลืนชิ้นที่อยู่ในปาก

บทที่ 52 ไม่ขายเกี๊ยวแล้วหรือ?

จางเจียวกลับถึงบ้านตอน 7 โมง รีบก่อไฟทำอาหารเช้า อาหารเช้าเรียบง่ายมาก แค่โจ๊กกับผักดอง

"ทำไมต้องเป็นโจ๊กกับผักดองด้วย พี่สะใภ้ใหญ่ก็ไม่รู้จักทอดแป้งต้นหอมอะไรบ้าง อาหารเช้าที่ไม่มีน้ำมันแบบนี้ ยังไม่ทันถึงโรงงานท้องก็หิวแล้ว" หลินเจี้ยนซื่อนั่งลงก็บ่นทันที

แม้หลิน

บทที่ 53 เชื่อปากผู้ชายที่ทำร้ายภรรยายังไม่ดีเท่าเชื่อว่าโลกนี้มีผี

หลี่ซูผิงไม่เพียงซื้อชุดนั้น ยังซื้อเสื้อให้ตัวเองสองตัว กางเกงหนึ่งตัว

ซื้อชุดกระโปรงเอี๊ยมคอกลมให้ลูกสาวหลินเสี่ยวอวี้ เสื้อเชิ้ตสีชมพูหนึ่งตัว กางเกงขายาวสีดำหนึ่งตัว

เดินผ่านเคาน์เตอร์รองเท้า ยังซื้อรองเท้าหนังพื้นนุ่มหนึ่งค