บทที่ 50 ออกหน้าออกตา! ยิ้มหวานริมถนน! ยังไม่อายอีกหรือ?

พอถึง 11 โมง หลี่ซูผิงก็ออกร้านตรงเวลา

"พี่หลี่ วันนี้ลูกสาวมาช่วยขายด้วยเหรอ?" โจวชุ่ยหลานถามยิ้มๆ

"บอกให้อยู่บ้านอ่านหนังสือ แต่ยังจะมาช่วยขายให้ได้" หลี่ซูผิงทำเป็นบ่นลูกสาวที่กำลังขนของลงจากรถ "ถ้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้ ดูว่าแม่จะตีก

บทที่ 51 คนที่พึ่งพาได้มีเพียงหลินเจี้ยนซื่อเท่านั้น

ที่บ้านตระกูลหลิว ได้เวลากินข้าวแล้ว หยางเหมยเฟิงยกเนื้อหมูตุ๋นน้ำแดงวางบนโต๊ะและเรียกหลินเจี้ยนซื่อให้รีบกินอาหาร

"มาเถอะเจี้ยนซื่อ รีบกินเนื้อหมูตุ๋นนี้สิ"

หลิวหย่งตักเนื้อหมูเข้าปากอย่างตะกละตะกลามราวกับผีอดอยาก ยังไม่ทันกลืนชิ้นที่อยู่ในปาก

บทที่ 52 ไม่ขายเกี๊ยวแล้วหรือ?

จางเจียวกลับถึงบ้านตอน 7 โมง รีบก่อไฟทำอาหารเช้า อาหารเช้าเรียบง่ายมาก แค่โจ๊กกับผักดอง

"ทำไมต้องเป็นโจ๊กกับผักดองด้วย พี่สะใภ้ใหญ่ก็ไม่รู้จักทอดแป้งต้นหอมอะไรบ้าง อาหารเช้าที่ไม่มีน้ำมันแบบนี้ ยังไม่ทันถึงโรงงานท้องก็หิวแล้ว" หลินเจี้ยนซื่อนั่งลงก็บ่นทันที

แม้หลิน