บทที่ 411

สัตว์แก่เลี้ยงลูกสัตว์

หลินเจี้ยนซื่อรีบโต้กลับทันที "สัตว์แก่เลี้ยงลูกสัตว์ ถ้าฉันเป็นสัตว์ แล้วคุณเป็นอะไร?"

"..." ใบหน้าของหลินหย่งเหนียนแดงด้วยความโกรธ

"เจี้ยนซื่อ อย่าพูดกับลุงหลินแบบนั้น" เทียนเมิ่งย่าดึงแขนเสื้อของหลินเจี้ยนซื่อ ส่ายหน้าด้วยความไม่เห็นด้วย

"แม่" เทียนเทียนสลั

บทที่ 411

เหมือนกับที่บางคนไม่ชอบกินกล้วย บางคนไม่ชอบกินแอปเปิ้ล

"พี่อันกั๋ว ดื่มน้ำหน่อยค่ะ" หลี่ซูผิงวางแก้วน้ำตรงหน้าเฟิงอันกั๋ว แล้วนั่งลงบนม้านั่งเตี้ยฝั่งตรงข้าม

เฟิงอันกั๋วละสายตาจากการสำรวจห้องนั่งเล่น พยักหน้าพลางกล่าว "ขอบคุณครับ"

เขาหยิบแก้วน้ำขึ้นดื่ม แล้ววางกลับลงบนโต๊ะกาแฟ

"เรื่

บทที่ 412

เขาเข้าใจอะไรกันแน่?

"ผมเข้าใจแล้ว" กู้เจิ้นหย่วนพยักหน้าพูด

หลี่ซูผิงถอนหายใจโล่งอก คิดในใจว่า "ดีที่เข้าใจแล้ว"

"ดึกแล้ว กลับบ้านเถอะ"

กู้เจิ้นหย่วนพยักหน้าลุกขึ้น เก็บกำไลทองคำใส่กระเป๋าแล้วเดินออกไป

หลี่ซูผิงส่งเขาถึงประตู มองดูเขาขึ้นรถ พูดว่า "ขับรถระวังด้วย" แล้วจึงหันกลับเข