บทที่ 441 ฉันจะตีเจ้าให้หนักกว่าที่แม่เจ้าเคยตี!

"โครม..."

หลินเจี้ยนซื่อถูกตบจนล้มลงบนพื้น พร้อมกับเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ล้มตามไปด้วย

เขาถูกตบจนหูอื้อ ใบหน้าชาไปหมด หลังจากที่สติกลับมาสักพัก เขาก็ยกมือขึ้นปิดใบหน้าที่ทั้งชาและแสบร้อน แล้วถามว่า: "คุณลุง ท่าน... ท่านตีผม?"

หลี้ป๋อเหวินลุกขึ้นยืน ดึ

บทที่ 442 ไม่ยอมรับก็ไม่ยอมรับ

"พี่ใหญ่ วันนี้ทำไมพี่กลับมาแบบกะทันหันแบบนี้? ไม่โทรมาบอกก่อนสักคำ" หลี้ป๋อเหยี่ยนถาม พลางนั่งลงข้างพี่ชายหลี้ป๋อเหวิน

"ท่านนายกเทศมนตรีหลี้คะ ชาแดงของท่าน" พี่หวางวางชาแดงที่ชงเสร็จลงบนโต๊ะหน้าหลี้ป๋อเหวิน

หลี้ป๋อเหวินพยักหน้าขอบคุณ

แม่เฒ่าหวีนั่งลงบนเก้าอี้โซฟาไม้

บทที่ 443 คุณลุงหล่อสง่า

เวลาบ่ายสองโมง หลี้เสี่ยวอวี้ทานอาหารกลางวันเสร็จและมาถึงโรงเรียนเพื่อเข้าชั้นเรียนช่วงบ่าย

"เสี่ยวอวี้ ข้อนี้ทำยังไงเหรอ?" เจิ้งชิงชิงชี้ไปที่โจทย์คณิตศาสตร์ข้อใหญ่ในสมุดแบบฝึกหัด

หลี้เสี่ยวอวี้มองดูแล้วพูด "เธอทำมาถึงตรงนี้แล้วเหรอ? อาจารย์ยังไม่ได้สอนถึงตรงนี้เลยนะ"

เจิ