บทที่ 440 แล้วคุณรู้ได้อย่างไรว่าผมจะไม่ตีคุณ

หลินเจี้ยนซื่อชะงักไปครู่หนึ่ง มองรถที่แล่นออกไป แล้วรีบขึ้นคร่อมจักรยาน ปั่นจักรยานตามไป

รถยนต์สีดำวิ่งนำหน้า หลินเจี้ยนซื่อปั่นจักรยานพยายามไล่ตามสุดกำลัง แต่จักรยานจะไล่ตามรถยนต์ทันได้อย่างไร?

ไม่กี่นาทีผ่านไป หลินเจี้ยนซื่อก็มองไม่เห็นแม้แต่ท้ายร

บทที่ 441 ฉันจะตีเจ้าให้หนักกว่าที่แม่เจ้าเคยตี!

"โครม..."

หลินเจี้ยนซื่อถูกตบจนล้มลงบนพื้น พร้อมกับเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ล้มตามไปด้วย

เขาถูกตบจนหูอื้อ ใบหน้าชาไปหมด หลังจากที่สติกลับมาสักพัก เขาก็ยกมือขึ้นปิดใบหน้าที่ทั้งชาและแสบร้อน แล้วถามว่า: "คุณลุง ท่าน... ท่านตีผม?"

หลี้ป๋อเหวินลุกขึ้นยืน ดึ

บทที่ 442 ไม่ยอมรับก็ไม่ยอมรับ

"พี่ใหญ่ วันนี้ทำไมพี่กลับมาแบบกะทันหันแบบนี้? ไม่โทรมาบอกก่อนสักคำ" หลี้ป๋อเหยี่ยนถาม พลางนั่งลงข้างพี่ชายหลี้ป๋อเหวิน

"ท่านนายกเทศมนตรีหลี้คะ ชาแดงของท่าน" พี่หวางวางชาแดงที่ชงเสร็จลงบนโต๊ะหน้าหลี้ป๋อเหวิน

หลี้ป๋อเหวินพยักหน้าขอบคุณ

แม่เฒ่าหวีนั่งลงบนเก้าอี้โซฟาไม้