บทที่ 368 มาไม่ได้ตรงไหน

ฉินเย่กินฉันวเที่ยงเสร็จ กำลังทบทวนหนังสือในร้าน เสียงแตรรถสองครั้งขัดจังหวะการทบทวน

เขาลุกไปที่ประตู เห็นรถบรรทุกคันใหญ่

"เฮ้ ฉินเย่" เหอซ่วยลงจากที่นั่งฉันงคนขับ โบกมือให้ฉินเย่

"พี่เหอ นี่คืออะไรหรือครับ?" ฉินเย่เดินไปที่รถ

เหอซ่วยยิ้มพูด "ป้าหลี่ไปสั่งเฟอร์นิเจอร์ท

บทที่ 369 จะมีประโยชน์อะไรกับปู่แบบเขา?

"หาเขยเข้าบ้าน?" หลินหย่งเหนียนหัวเราะเยาะ "ผู้ชายที่มีอนาคต ใครจะอยากเป็นเขยเข้าบ้าน?"

"มีแต่ผู้ชายไร้อนาคตเท่านั้น ถึงจะไปเป็นเขยเข้าบ้านคนอื่น"

ผู้ชายแบบนี้เดินไปตามถนน ก็จะถูกผู้ชายคนอื่นถ่มน้ำลายใส่ ด่าว่าไร้อนาคต

หลี่ซูผิงพูด "ใครว่ามีแต่ผู้ชายไร้อน

บทที่ 370 ฉันเป็นพ่อแท้ๆ ของเธอ เธอกล้าไม่ฟังฉันหรือ?

หลินหย่งเหนียนกำลังจะออกไป แต่ได้ยินคำพูดนี้ มือที่กำลังจะเปิดประตูก็หยุดชะงัก

เขาทั้งตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ทั้งโกรธทั้งแค้น เขาแค่มีหนี้สินภายนอก ไม่ได้ส่งค่าครองชีพมาสองสามเดือน ไม่ได้ให้เงินพวกเขาเท่านั้น ทำไมถึงกลายเป็นคนกินฟรีอยู่ฟรีใน