บทที่ 310

- ซ้อมหลินเจี้ยนซื่อ

วันรุ่งขึ้น

เวลา 9 โมงเช้า หลี่ซูผิงขี่จักรยานมาที่ร้าน

ในร้านมีฉินหรง ชุนเป่า และชิวเอี้ยนอยู่ แต่ไม่เห็นฉินเย่

"ฉินเย่ไปไหน?" หลี่ซูผิงถามฉินหรงที่กำลังสับไส้อยู่ในครัว

เธอขมวดคิ้วตอบ: "เขาอยู่ที่โรงพยาบาล ให้ฉันช่วยลาให้สองวัน"

"โรงพยาบาล?" หลี่ซูผิงขมวดคิ้

บทที่ 311

- เจินเจินเป็นหลานสาวฉัน ถ้าแกกล้ารังควานเธอ ฉันก็จะตีแก

"แม่ หมายความว่าไง?" หลินเจี้ยนซื่อมองหลี่ซูผิงอย่างงงๆ และถาม

คุณหมอหลี่บอกว่าแม่ของเขาไม่ใช่เด็กกำพร้าที่ถูกครอบครัวทอดทิ้ง แต่เป็นคนที่พลัดพรากจากครอบครัว

หรือว่าแม่ของเขาหาครอบครัวเจอแล้ว?

และเป็นป้าของคุณหมอหลี่จริงๆ?

แ

บทที่ 312

- ไม่อยากตาย แต่ก่อนหน้านี้ทำอะไรอยู่

"เสี่ยวเย่ ใจเย็นๆ ผ่อนคลาย อย่าไปฟังเขาด่า" หลี่ซูผิงเห็นฉินเย่ตัวสั่นไปทั้งตัว จึงตบไหล่เขาเบาๆ เพื่อปลอบประโลม

ฉินเย่ก้มหน้า ใช้มือปิดหน้า อารมณ์ที่กำลังจะแตกสลายค่อยๆ สงบลง

"ป้าหลี่ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากรักษาเขา แต่หมอบอกว่ารักษาไม่ได้แล้ว"

"ตอ