บทที่ 339 ไม่กลัวเรื่อง

คนที่ชนหันตัวกลับมาอย่างเนือยๆ มองหลี้เสี่ยวอวี้ด้วยสายตาเย็นชาพลางพูดว่า "ฉันไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษนะ"

พูดจบก็ยิ้มเยาะแล้วเดินจากไป

เจิ้งชิงชิงขมวดคิ้วพูดว่า "เขาต้องตั้งใจแน่ๆ เขาคือลู่ฉางหย่งจากห้อง 2 เขาชอบจ้าวซือยี้"

"เขาตั้งใจชนเธอ ต้องการแก้แค้นให้จ้าวซือยี้แน่ๆ!"

เจิ้ง

บทที่ 340 อย่ากลับมาทำให้พ่อแม่ลำบากใจ

"แม่ ถ้าหนูพออยู่ในชนบทได้ หนูจะพาเทียนเทียนกลับมาทำไมคะ?" เถียนเมิ่งหย่าร้องไห้พูด

"พอพ่อของเทียนเทียนตาย งานที่เหมืองถ่านหินของเขาก็ถูกพ่อแม่เขาแย่งไป ให้น้องชายของเทียนเทียนทำแทน"

"ปู่ย่าของเทียนเทียนยังไล่หนูกับเทียนเทียนออกจากบ้าน หนูเป็นผู้หญิงตัวคนเดีย

บทที่ 341 - ตายไปให้พ้นๆ

เมื่อหลินเจี้ยนซื่อได้ยินเพื่อนบ้านพยายามพูดโน้มน้าวเทียนเมิ่งย่า เขาก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ว่า "พวกคุณไม่ได้ยินหรือ? พ่อแม่สามีไล่เธอกับลูกออกจากบ้าน แล้วจะให้แม่ลูกกำพร้าสองคนกลับไปได้ยังไง?"

เทียนเมิ่งย่าเห็นมีคนช่วยพูดแทน จึงมองไปตามเสียงนั้น เห็นว่าคนพูดเป็นชายหนุ่มหน้าต