บทที่ 338 ความลับในใจของอวี่จิ้งหมิง

หลังจากหลี้เสี่ยวอวี้และเจิ้งชิงชิงทานข้าวเสร็จ หลี่ซูผิงก็ทายาให้แผลตามตัวของพวกเธอ

เธอขอบคุณเจิ้งชิงชิงที่ช่วยเหลือเสี่ยวอวี้ และชวนให้มาเล่นที่ร้านเกี๊ยวบ่อยๆ

ถ้าเธอมาทานเกี๊ยว จะไม่คิดเงิน ไม่ต้องเกรงใจ

จากนั้นหลี้เสี่ยวอวี้และเจิ้งชิงชิงก็ไปโรงเรียนด้วยกัน

บทที่ 339 ไม่กลัวเรื่อง

คนที่ชนหันตัวกลับมาอย่างเนือยๆ มองหลี้เสี่ยวอวี้ด้วยสายตาเย็นชาพลางพูดว่า "ฉันไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษนะ"

พูดจบก็ยิ้มเยาะแล้วเดินจากไป

เจิ้งชิงชิงขมวดคิ้วพูดว่า "เขาต้องตั้งใจแน่ๆ เขาคือลู่ฉางหย่งจากห้อง 2 เขาชอบจ้าวซือยี้"

"เขาตั้งใจชนเธอ ต้องการแก้แค้นให้จ้าวซือยี้แน่ๆ!"

เจิ้ง

บทที่ 340 อย่ากลับมาทำให้พ่อแม่ลำบากใจ

"แม่ ถ้าหนูพออยู่ในชนบทได้ หนูจะพาเทียนเทียนกลับมาทำไมคะ?" เถียนเมิ่งหย่าร้องไห้พูด

"พอพ่อของเทียนเทียนตาย งานที่เหมืองถ่านหินของเขาก็ถูกพ่อแม่เขาแย่งไป ให้น้องชายของเทียนเทียนทำแทน"

"ปู่ย่าของเทียนเทียนยังไล่หนูกับเทียนเทียนออกจากบ้าน หนูเป็นผู้หญิงตัวคนเดีย