บทที่ 284 เฒ่าหลินกลับบ้านเกิด

"คุณหมอหลี่ ฉันเห็นเขามองคุณนะ คุณรู้จักเขาหรือคะ?" พยาบาลมองหลี้เจิ้นเจิ้นถาม

หลี้เจิ้นเจิ้นส่ายหน้า "ฉันไม่รู้จักเขานะ"

หลินเจี้ยนซื่อยังคงมองหลี้เจิ้นเจิ้น ปากพึมพำไม่ชัด: "แม่..."

แพทย์ฝึกหัดคนหนึ่งพูด: "เขาคงเห็นคุณหมอหลี่สวย เลยมองน่ะ"

หลี้เจิ้นเจิ้น: "..."

บทที่ 285 นี่คือชะตากรรมของฉัน

เฒ่าหลินไม่ได้กินบะหมี่อร่อยขนาดนี้มานานแล้ว กินจนน้ำซุปหมดชาม

เฒ่าหลินดื่มน้ำซุปเสร็จ ใช้มือเช็ดปาก มองตู้เถาฮวาพูด: "ไม่ได้กินของที่เธอทำมาหลายปีแล้ว ฝีมือทำอาหารของเธอดีกว่าเมื่อก่อนอีก"

"พี่หยงเหนียนชอบก็ดีแล้ว" ตู้เถาฮวายิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่เศร้าและเหงา

เธอเ

บทที่ 286 ฉันทำผิดต่อเธอ

"กั๋วต้ง" จางเจียวรีบวิ่งตามหลินกั๋วต้งไป คว้าแขนเสื้อของเขาเอาไว้

หลินกั๋วต้งสะบัดมือของเธอออกอย่างแรง แล้วหันกลับมาด้วยความโกรธ "ถ้าเธออยากกินเกี๊ยวก็กินไป พูดแบบนั้นทำไม? ร้านเกี๊ยวนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่กลายเป็นร้านของพวกเราไปแล้ว?"

ถ้าเธอไม่พูดจาหน้าด้านๆ แบบนั้น ไอ้เด