บทที่ 26 การสมรสเป็นอิสระ การหย่าร้างไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย

สตรีสองสามคนได้ฟังแล้วจมอยู่ในห้วงความคิด

หลิวหมิงเซียงชี้หน้าหลี่ซูผิงพลางว่า: "ไม่ว่าเธอจะพูดยังไง ผู้หญิงที่ดีต้องรักษาจารีตสตรี ยึดมั่นในหลักสามเชื่อฟังสี่คุณธรรม การทิ้งสามีและลูกไปหย่านั้นน่าอับอาย สมควรถูกคนรังเกียจ!"

ป้าหยวนก็เห

บทที่ 27 เกี๊ยวหมูผักป่า

ผัดผักกาดขาว ผัดเต้าหู้ ซุปผักโขม หลินหย่งเหนียนถือตะเกียบมองอาหารตรงหน้าด้วยคิ้วขมวด

อดบ่นไม่ได้ "ทำไมไม่มีผัดเนื้อบ้างล่ะ?"

จางเจียวก็ขมวดคิ้วบ่นเบาๆ "จุ้นจุ้นไม่ชอบกินเต้าหู้ ฉันก็ไม่ชอบกินผักโขม"

"ตอนแม่อยู่ มื้อเย็นมักจะมีกับข้าวที่มีเนื้อสัตว์เสมอ" หลินกั๋วต้งก็ไม

บทที่ 28 อย่าคิดว่าจุ้นจุ้นจะยอมรับเธอเป็นย่า

จานเกี๊ยวสองจานถูกยกขึ้นโต๊ะ หลินเสี่ยวอวี้หมุนตัวกลับไปยกน้ำซุปเกี๊ยวในครัว

หลายบ้านในลานมีเสียงตีเด็กดังขึ้น พร้อมกับเสียงด่าของผู้ใหญ่และเสียงร้องไห้ของเด็ก

"จะทำเกี๊ยวให้ฉันดูเหมือนเกี๊ยวไหม?"

"แม่ไม่ทำเกี๊ยวให้หนู แสดงว่าไม่รักหนู แม่เป็นแม่ที่